De meeste mensen vermijden confrontatie niet omdat ze niet zien wat er gebeurt. Ze zien het heel goed. Ze vermijden het omdat het ongemakkelijk is.
Ze willen spanning voorkomen. Ze willen aardig gevonden worden. Ze zijn onzeker over hun positie. Ze hopen dat het probleem vanzelf oplost. Elk van deze redenen lijkt redelijk in het moment. Geen enkele ervan leidt tot resultaat.
Wat deze mensen feitelijk doen, is hun standaard opgeven in ruil voor comfort. En comfort is niet gratis. Comfort kost je resultaat.
Elke keer dat je niet confronteert, bevestig je het ongewenste gedrag. Elke keer dat je zwijgt, verlaag je de lat. Elke keer dat je het moment laat passeren, verlies je een stukje leiderschap. De persoon tegenover je merkt het niet altijd bewust, hij registreert het wel. Hij weet dat hij hiermee wegkomt. De volgende keer herhaalt hij hetzelfde gedrag.
Zo ontstaat een patroon waarin middelmatigheid de norm wordt. Niet omdat iemand dat heeft besloten. Omdat niemand heeft ingegrepen.
De echte vraag is niet of confrontatie ongemakkelijk is. Die is ongemakkelijk. De vraag is of je bereid bent de prijs te betalen van het niet confronteren. En die prijs is hoog. Je verliest invloed, je verliest respect en je verliest het resultaat dat je zegt te willen.
Leiders die dit doorzien, confronteren niet omdat ze het fijn vinden. Ze confronteren omdat de kosten van niet confronteren groter zijn dan het ongemak van het gesprek.
Wat heb ik te doen?
Stop met het weggeven van je standaard voor vijf minuten comfort. Verleg je meetlat. Meet niet het ongemak, meet de prijs.
Concreet
Benoem de echte reden. Wanneer je een confrontatie uitstelt, vraag jezelf waarom. Niet het verhaal dat je jezelf vertelt. De echte reden. Wil je geen spanning? Wil je aardig gevonden worden? Ben je bang voor de reactie? Naamgeving ontneemt het excuus zijn kracht.
Bereken de prijs. Wat kost het je dat dit gedrag blijft bestaan? In tijd, in resultaat, in cultuur, in geloofwaardigheid. Schrijf de prijs concreet op. Vergelijk die met vijf minuten ongemak. De keuze maakt zichzelf.
Confronteer op het moment. Uitstel maakt confrontatie niet makkelijker, hij maakt hem zwaarder. Het gesprek dat je nu had kunnen voeren in drie minuten, kost over twee weken een half uur en komt beladen binnen. Direct is altijd beter.
Accepteer dat het ongemak tijdelijk is. Elke confrontatie duurt één gesprek. Elk uitstel duurt weken of maanden. Het ongemak dat je vermijdt, bouwt zich op. Het ongemak dat je aangaat, lost zich op.
Comfort is niet gratis. Leiderschap ook niet. Je kiest welke rekening je betaalt.
Jouw actie voor de komende drie dagen
Kies één confrontatie die je al weken of langer uitstelt. Het gesprek dat je steeds doorschuift. Voer hem binnen drie dagen. Niet perfect. Wel direct. Benoem wat je ziet, benoem wat je verwacht en kijk wat er gebeurt. Let daarna op: wat was het ongemak werkelijk, vergeleken met wat je had verwacht?